ไปเที่ยวเนปาล ไปเดินเขา เดินในเมือง ผมเคยไปกาฐมัณฑุครับ
- ห้องน้ำ หาแบบสะอาดมาก ๆ ได้ยากครับ แม้กระทั่งที่สนามบินตรีภูวันสำหรับผมนั้นให้ระดับปานกลาง ส่วนตามโบราณสถานก็หาห้องน้ำได้ยาก และการรักษาความสะอาดยังทำได้ไม่ดีนัก แนะนำว่าถ้าพักโรงแรม ให้จัดการธุระให้เรียบร้อยก่อนครับ หรือไม่อย่างนั้นก็จัดการธุระที่ร้านอาหารให้เรียบร้อยก่อนออกเดินทางครับ
- ตามสถานที่ท่องเที่ยว (ซึ่งแทบทั้งหมดเป็นโบราณสถาน) จะมีแม่ค้าและเด็กเล็ก ๆ มาตื้อให้ซื้อของที่ระลึก บางคนเดินตามตลอด แล้วคนส่วนใหญ่จะพูดอังกฤษได้ คนในพื้นที่บอกว่าหลักสูตรการศึกษาภาคบังคับของเขานั้นกำหนดให้ต้องพูดภาษา อังกฤษได้ สำเนียงแบบที่คนไทยฟังรู้เรื่องด้วยนะครับ โดยส่วนตัวแนะนำว่าอย่าพยายามให้ความสนใจ ถ้าจะซื้อของฝาก ผมว่าไปเดินสบาย ๆ ที่ตลาดทาเมล (ถนนข้าวสารแห่งกาฐมัณฑุ) ดีกว่าครับ เลือกซื้อตามสบาย ราคาไม่แพงนัก ข้าวของก็หลากหลายด้วยครับ
- ระวังเรื่องอาหารครับ ควรเลือกร้านที่เห็นว่าสะอาด (ที่สุดเท่าที่จะเลือกได้) ไม่ควรซื้อตามร้านริมทาง
- วัดฮินดู จะมีกฎระเบียบที่เคร่งครัดครับ ห้ามเข็มขัดหนัง ห้ามรองเท้าหนัง ก่อนเข้าควรศึกษาข้อมูลสถานที่ก่อนนะครับ
- สถานที่ท่องเที่ยว ผมว่าคงมีไว้ในใจแล้ว สำหรับผม แนะนำเจดีย์สวยมภูวนารถครับ น่าไปเดินเป็นอย่างยิ่งครับ
- ลองอาหารพื้นเมืองสักมื้อ แต่ต้องทำใจก่อนว่ารสชาติเข้มด้วยเครื่องเทศ แต่ไม่แซบถูกปากคนไทยเท่าไหร่นะครับ ถ้าชอบอาหารที่อุดมด้วยเครื่องเทศต้องลองครับ ...ได้เข้าถึงวัฒนธรรมด้วยครับ ข้าวเสิร์ฟในจานแบน อาหารทยอยยกมาทีละอย่าง แล้วพนักงานจะตักใส่จานให้เลย (ไม่ต้องแย่งกัน) อันไหนดูแล้วไม่น่าทานก็ปฏิเสธได้ครับ ตบท้ายด้วยสุราพื้นเมือง เสิร์ฟในถ้วยดินเผา ตอนเสิร์ฟ พนักงานจุดไม้ขีดแหย่ให้ดูว่า " ...จุดไฟติดด้วยนะ" คอทองแดงไม่ควรพลาดครับ
- ฤาษีที่เดินตามท้องถนนและนั่งบำเพ็ญตนอยู่ตามโบราณสถาน ควรระมัดระวังเรื่องการถ่ายภาพ ...ไม่ใช่ว่าจะไปกดติดอะไรแปลก ๆ นะครับ คือว่าท่านจะให้เราช่วยบริจาคปัจจัยให้ด้วย ถ้าไปถ่ายรูปท่าน ถ้าไม่อยากจ่ายปัจจัยเพิ่มก็ต้องใช้วิธีแอบถ่ายเอาครับ
- สนามบินขาเข้า ไม่ยุ่งยากเลย แต่ขาออกนั้นยุ่งยากหน่อยนะครับ ตม.เคร่งมาก กระเป๋าหิ้วตรวจทุกใบ ค้นทุกช่องกระเป๋า ค้นตัวสองครั้ง ที่ในอาคารและก่อนขึ้นเครื่อง ถ้าไม่อยากยุ่งยากมาก ผมแนะนำว่า load กระเป๋าให้หมดครับ เดินตัวเปล่าขึ้นเครื่อง สะดวกกว่ามากครับ
แต่ถ้าไปเดินเขา ผมไม่มีความรู้และประสบการณ์ครับ คงต้องรอผู้รู้อีกที
อากาศดี ผู้คนไม่เร่งรีบกับชีวิต รุ่นคุณลุงที่ไปด้วยกันบอกว่าเหมือนชานเมืองกรุงเทพฯ เมื่อสามสิบปีก่อน
ผมยังอยากไปอีกรอบเลยครับ
